Það hlaut að koma að því, loksins kom ég
mér í það að skella inn nýrri færslu, nógu langt er orðið
síðan síðast.
Og hvað hefur síðan á daga mína drifið síðan, hva? 11. mars?
Jú, straumbreytirinn fyrir fartölvuna mína gaf upp öndina þannig að
ég þurfti að fara í heilmikið tölvustúss, kom sér vel að hafa keypt
borðtölvu á spottprís frá Háskólanum í haust 
Síðast var ég nokkuð nýkominn úr dómaraprófi í handboltanum, sem ég
náði auðvitað. Var svo að fá að vita að landsdómaraprófið í
handboltanum verður líklegast í ágúst, þannig að maður verður
kominn á fullt í handboltanum næsta vetur, fínt að afla sér inn smá
aukapenings þar 
Fór svo núna á mánudaginn í þrekpróf hjá KSÍ, þar sem ég hef fengið
að æfa með landsdómurunum þótti nú lítið mál að ég fengi að þreyta
mig á þrekprófinu með þeim. Í ár var tekið upp nýtt þrekpróf, sem
er öllu strangara en það gamla og erfiðara. Maður verður að æfa
undir þetta, ólíkt hinu gamla. En ég komst þónokkuð klakklaust í
gegnum þetta þrekpróf og uni mér vel við það 
Páskarnir voru svo rólegir og góðirm, kvarta ekki undan neinu í
sambandi við þá, gæddi mér á dýrindis páskaeggi úr smiðju Nóa
Síríusar Passaði þó líka uppá það að fara út að hlaupa, fann
aðeins til þyngsla eftir páskaeggjaátið, enda var þetta ekki lítið
egg 
En nóg um það
Dómgæslan virðist vera mér einstaklega hugleikin, það er einhvern
veginn eins og ég fái varla nóg 
Ekki nóg með að hafa verið að
dæma í fótbolta í 6 ár núna, þá er ég kominn í handboltann líka og
er nóg að gera á þeim bænum líka. Alls staðar virðist vanta dómara
(get í raun ekki verið hissa á því).
Ég hef verið frekar duglegur í fótboltanum í ár, dæmt fleiri leiki
en árin á undan og einnig verið aðstoðardómari í stærri leikjum en
áður (alltaf á uppleið)
Svo eru þrír leikir framundan hjá mér núna, svona rétt fyrir
prófin. Einn á föstudag, annar á sunnudag og þriðji á mánudag. Alla
leikina er ég að dæma og allir eru þessir leikir hörkuleikir og
þarf ég að vera vel á varðbergi í þeim öllum.
Það fór samt varla framhjá neinum að það var stórbruni í miðbæ
Reykjavíkur í gær. Að minnsta kosti fór það ekki framhjá mér, þar
sem ég var í rólegheitunum í íbúðinni minni hérna á
Stúdentagörðunum.
Rétt eftir klukkan tvö fór ég að heyra sírenuvæl sem ætlaði engan
enda að taka svo ég kíkti út um gluggann og reyndi að sjá í hvaða
átt allt liðið var að fara. Ég tók eftir því að allir stefndu
bílarnir (sjúkrabílar og slökkviliðsbílar) í átt að miðbænum en ég
gat ekki séð neitt sérstakt í gangi þar í fljótu bragði. Ég rauk
því beint inná netið og fann frétt á Visir.is um að það væri
kviknaði í húsi í miðbæ Reykjavíkur, nánar tiltekið Austurstræti 22
þar sem veitinga- og skemmtistaðurinn Pravda var til húsa. Um 10
mínutum síðar fór ég að taka eftir því að það var reykjarmökkur í
miðbænum og var ég farinn að finna megna reykjarlykt í íbúðinni,
þannig að ég brá á það ráð að loka glugganum og rifunni sem ég hef
alltaf á svaladyrahurðinni og lagaðist lyktin í íbúðinni snarlega
við það.
Það leið ekki á löngu þangað til ég varð var við það að bein
útsending væri frá þessum bruna og þá var það orðið klárt að um
stórbruna var að ræða. Ég fylgdist svo með brunanum í beinni fram
til klukkan að verða 6, en þá var hafist handa við að fjarlægja
þakið á Austurstræti 22. Skemmtistaðurinn Pravda verður því ekki
starfræktur aftur á næstunni. Eldurinn læsti sig einnig í
Lækjargötu 2 og er það hús einnig talið ónýtt (þó í betra standi
þar sem það stendur enn uppi) sem er virkilega leiðinlegt í ljósi
þess að eigendur hússins voru búnir að standa í miklum endurbótum
og voru að klára þær þegar eldurinn gaus upp.
Það er aldrei gaman þegar það kviknar í og mikið eldhaf myndast,
hvað þá þegar gömul og sögufræg hús verða eldinum að bráð. Ég hafði
til dæmis ekki gert mér grein fyrir að Austurstræti 22 var áður
höll Jörundar hundadagakonungs Húsið var byggt árið
1801-1802 og hafði því staðið í um 206 ár þangað til í gær.
Borgarstjóri Reykjavíkurborgar hefur þó látið það uppi að þessi
götumynd verði varðveitt og húsið verður því endurreist, þó
líklegast með öllu betri eldvörnum í þetta skiptið Enda ætti
ekki að vera mikið mál að koma fyrir einangrun og jafnvel úðakerfi
ef húsið er byggt upp á nýtt frá grunni og útlitinu haldið.
En þegar reykurinn frá brunanum var sem mestur, sást mjög takmarkað
ef ekki neitt í miðbæinn frá blokkinni minni, svo þykkur varð
reykurinn. Ekki bætti svo úr skák að það var norðan átt í gær sem
blés reykmekkinum beint í átt til háskólasvæðisins og hefur
örugglega haft einhver áhrif á útbreiðslu eldsins. Hins vegar
hjálpaði vindáttin slökkviliðsmönnunum að því leitinu til að þeir
gátu verið að athafna sig frá Austurstræti án þess að standa inni í
miðjum reyknum. Það eru kostir og gallar við allt saman.
Annars held ég að þetta sé komið ansi gott í bili, spurning um að
koma sér í það að læra, maður hefur víst gott af því